FPS decyduje o płynności nagrania wideo. W monitoringu rzadko stosuje się 30 klatek na sekundę, a niższa wartość wydłuża czas zapisu na dysku. Dlaczego?
Obraz rejestrowany przez kamery, nie jest nigdy obrazem ciągłym. To, że my widzimy obraz ciągły to tylko bezwładność ludzkiego oka, które nie jest w stanie rozróżnić pojedynczych klatek i człowiek odnosi wrażenie ciągłości obrazu. W rzeczywistości kamery rejestrują kilkadziesiąt obrazów na sekundę, tzw. klatek, zwykle od 25 do 30. Nie dotyczy to oczywiście kamer specjalistycznych które mogę rejestrować tysiące obrazów na sekundę.
Parametr FPS mówi nam dokładnie, ile takich klatek kamera wykonuje i zapisuje w ciągu każdej sekundy nagrania. Im wyższa wartość FPS, tym ruch na ekranie wydaje się bardziej naturalny i płynny dla ludzkiego oka. Im niższa wartość, tym bardziej obraz może wydawać się „skokowy” lub „szarpany”.
Co to jest FPS?
FPS (ang. Frames Per Second), czyli liczba klatek na sekundę, to parametr określający płynność obrazu wideo. Każdy film to w rzeczywistości seria pojedynczych zdjęć (klatek) wyświetlanych jedno po drugim w szybkim tempie, określonym właśnie przez FPS.
Jaką wartość FPS wybrać?
Wbrew temu, do czego przyzwyczaiła nas telewizja i gry komputerowe, w monitoringu wizyjnym zasada „im więcej, tym lepiej” nie zawsze się sprawdza. Wybór odpowiedniej liczby klatek zależy od tego, co obserwujemy:
● 25-30 FPS (czas rzeczywisty) – to standard telewizyjny dający wrażenie płynności. Stosuje się go w miejscach newralgicznych, gdzie ruch jest szybki i liczy się każdy ułamek sekundy – np. nad kasami w sklepie (by widzieć nominały banknotów), w kasynach lub na autostradach (do rozpoznawania tablic przy dużej prędkości).
● 12-15 FPS – to najczęściej stosowana wartość w monitoringu domów, biur czy parkingów. Obraz jest w pełni czytelny, widać zachowanie osób, choć szybki ruch, np. machnięcie ręką może nie być idealnie płynne. Jest to kompromis w pełni akceptowalny dla celów bezpieczeństwa.
Dlaczego warto ograniczać FPS?
Decydującym czynnikiem jest tutaj pojemność dysku twardego. Każda klatka obrazu to dane, które trzeba zapisać. Zmniejszając liczbę klatek z 30 do 15 FPS, redukujemy ilość generowanych danych o połowę, nie tracąc płynności kluczowej do oceny zdarzenia. W praktyce oznacza to konkretną korzyść: na tym samym dysku twardym można przechowywać historię nagrań z dwóch tygodni zamiast z jednego. Dlatego instalatorzy i użytkownicy świadomie rezygnują z kinowej płynności na rzecz dłuższego okresu archiwizacji nagrań. Ustawienia te można zmienić w dowolnym momencie w menu.
